Waar de opbouw van Ajax vorige week moeizaam verliep, had Ajax in deze wedstrijd veel meer controle. Het enige probleem was dat er minder kansen uit deze wedstrijd voortkwamen, terwijl Vojvodina meer kansen kreeg dan in de eerste wedstrijd. Ondanks dat is Ajax de welverdiende winnaar van het tweeluik, zoals te zien is in de statistieken van de wedstrijd. Echter, er is nog een hoop werk aan de winkel om volgende week te kunnen winnen van Panathinaikos. Hier is een analyse van de verbeterpunten ten opzichte van vorige week, evenals de punten die nog aandacht behoeven.
Pressing structuur Ajax
In tegenstelling tot de wedstrijd in de Arena lukte het Ajax (bij vlagen) om beter druk te zetten op Vojvodina. Vojvodina gebruikte hetzelfde trucje als vorige week: de rechtsback erg laag in de opbouw en de rechtsbuiten ver naar voren aan de zijkant. Hierdoor was de afstand voor Hato bij vlagen te groot om door te stappen, en kreeg Ajax geen druk vooruit, zeker in combinatie met het feit dat Henderson vaak ook nog erg ver weg stond waardoor de aanvallende middenvelder van Vojvodina regelmatig vrij kwam. Beide problemen zijn aangepakt, en er was verbetering te zien. Ajax had in deze wedstrijd uiteindelijk 12 balveroveringen in het laatste derde van het veld (oftewel vlakbij de goal van Vojvodina).
Het probleem aan de rechterkant van Vojvodina werd als eerste aangepakt. Ajax koos ervoor om nog agressiever door te stappen dan ze al deden. Het bleek dat de rechter verdedigende middenvelder (Poletanovic) vaak snel naar voren bewoog of ervoor koos om naast de centrale verdedigers te gaan staan waarna de rechtsback diep ging lopen, waardoor Taylor of in de tweede helft Van den Boomen terug werd gelokt. Het strijdplan was in deze wedstrijd duidelijk anders, want bij een bal naar de rechtsback of de rechter controlerende middenvelder die uitzakte, mocht Taylor of Van den Boomen doorstappen naar deze speler, en stapte Baas vanuit het centrum door om samen met Hato het centrum te beschermen. Tegelijkertijd beschermt ook de spits (Akpom) het centrum door de passlijn in eerste instantie naar de nummer 6 dicht te zetten. Dit resulteerde in een aantal prima drukmomenten, vooral omdat Vojvodina als enige mogelijkheid had om de bal rond te spelen en weer terug te spelen naar de linker centrale verdediger. Dat is het moment waarop het voor Ajax weer makkelijker wordt om druk te zetten. Duidelijk is in elk geval dat hier veel aandacht aan besteed is in de voorbereiding, en dat er aanpassingen zijn gedaan in de manier van druk zetten.
Ten tweede was de afstemming aan de andere kant van het veld een stuk beter, met Henderson die vaker durfde door te stappen naar voren toe en zich niet liet verleiden terug te zakken. Hoewel dit in de eerste twintig minuten van de wedstrijd nog niet altijd goed ging, werd het naarmate de eerste helft vorderde steeds beter en durfde Ajax meer risico te nemen. Dit zorgde ervoor dat Ajax makkelijker druk vooruit kreeg en de bal kon veroveren op de helft van de tegenstander.
Bij vlagen zag je echter de twijfel bij Henderson ontstaan op het moment dat een bal dreigde ingespeeld te worden in de richting van de tegenstander bij Baas in de buurt. Mogelijk twijfelde Henderson eraan of Baas wel in staat was om dat soort duels te winnen, wat cruciaal is in de manier van druk zetten van Ajax. Het zal een groot verschil maken als Kaplan fit genoeg is om te starten, aangezien hij over meer van die kwaliteiten beschikt.
Al met al zag je dat, deels door een tactische wijziging in combinatie met een betere afstemming, het druk zetten vaker slaagde dan in de heenwedstrijd. Echter, er blijven te veel momenten waarin spelers te laat zijn, de intensiteit ontbreekt, of de afstemming niet in orde is, waardoor het nog mislukt. De intentie in het druk zetten is in elk geval duidelijk geworden.
De lage opbouw slaagt nu wel
In de eerste wedstrijd had Ajax ook moeite om onder de druk van Vojvodina uit te komen, en zeker in de lage opbouw ging dat met veel moeite. Dit kwam door het verkeerde positie kiezen van een aantal spelers, en door Pasveer, die slordig aan de bal was. In deze wedstrijd liet Ajax (en met name Pasveer) zien wel onder de hoge druk van Vojvodina uit te kunnen komen, en zodoende de één-op-één aan de buitenkant te kunnen bereiken. Pasveer zorgde er vaak voor dat een van de centrale verdedigers aan de bal kon komen, maar misschien nog wel belangrijker waren twee andere aspecten.
Als eerste was er de rol voor Šutalo en Baas. Beiden waren in de eerste wedstrijd nog veel te angstig en herkenden te weinig de momenten om zelf de ruimte in te dribbelen om zo onder de druk uit te komen, waardoor het vaak noodgedwongen een pass terug richting de keeper werd, wat een ideaal moment is voor Vojvodina om weer druk te gaan zetten. In deze wedstrijd herkenden deze spelers dit soort situaties gemakkelijker, en kwam Ajax daardoor makkelijker onder de druk uit. Met name Šutalo liet zien dit ook in zijn spel te hebben, wat een welkome verrassing is na een moeilijk eerste seizoen bij Ajax.
In de afbeelding hieronder zie je dat na een omschakelmoment Ajax wat ongegroepeerd staat, maar Vojvodina hierdoor ook. Gelukkig herkent Šutalo dat dit het moment is om in te schuiven, en dribbelt zodoende tussen de spelers van Vojvodina door en levert uiteindelijk een prima pass af richting Van den Boomen.
Deze ruimte ontstaat vaak door het tweede aspect dat beter ging in deze wedstrijd. De twee aanvallende middenvelders herkenden veel beter de momenten om verder weg van de bal te blijven om zo ruimte te creëren in de opbouw, met name aan de kant tegenover de bal (de niet-balkant). Vaak ligt daar meer ruimte om vrij te kunnen komen dan aan de balkant. Met name Fitz-Jim slaagt hier bij vlagen zeer goed in, en ook Taylor lukt dit in de eerste helft een aantal keer.
Het probleem bij Taylor zat er vooral in dat hij qua balcontrole zeer matig was deze wedstrijd, waardoor hij er maar mondjesmaat van kon profiteren. Een belangrijk aspect daarbij is dat de centrale verdedigers van Ajax ook daadwerkelijk regelmatig deze spelers direct durfden in te spelen. Met name de inspeelpass van Baas was zeer goed in orde, waardoor de druk van Vojvodina omzeild kon worden.
Een kleine kanttekening bij dit geheel is dat Vojvodina een tactische aanpassing heeft gedaan in deze wedstrijd. Ze probeerden de gehele wedstrijd de sterke linkerflank van Ajax plat te leggen door met een rechtshalf op rechtsbuiten te spelen. Dit bracht hen meer controle over de linkerflank van Ajax, maar zorgde er tegelijkertijd voor dat de drukmomenten minder goed werden uitgevoerd, omdat de afstanden groter werden voor Vojvodina. Meer duiding hierover is te lezen in het artikel op VI Pro van Pieter Zwart over deze wedstrijd. Het komt erop neer dat Vojvodina in eerste instantie druk zet door Poletanović te laten doorstappen naar Hato, en tegelijkertijd de rechtsbuiten van de vorige wedstrijd naar het centrum te brengen als nummer 10. Als de eerste druk niet slaagt, zakt deze speler terug en komt Vojvodina eigenlijk met drie controlerende middenvelders te spelen, waarna de nummer 10 weer de plek rechts in de zone overneemt . Die afstemming was minder goed, waardoor ook de druk van Vojvodina minder was dan in de eerste wedstrijd, en Ajax er makkelijker onderuit kon voetballen.
De omschakeling blijft een gevaar
Waar ik eerder al schreef dat het gevaar voor Ajax in de omschakeling bij de nummer 6 ligt, was dit in deze wedstrijd ook goed te zien. Vrijwel alle kansen van Vojvodina ontstonden op momenten dat Henderson niet in positie was, waardoor er een groot gat op het middenveld ontstond, dat vaak onvoldoende werd ingevuld door de andere spelers. Dit kwam vooral doordat Ajax meer controle had over de wedstrijd en hoger druk zette, waardoor het vaker in de positie kwam dat Vojvodina kon counteren. Het is de paradox die deze wedstrijd typeert: Ajax heeft meer controle, maar krijgt daardoor minder kansen en meer kansen tegen.
Het grootste probleem hierin zit in de bezetting van het middenveld, en de gebrekkige defensieve bewustzijn van de spelers. In de huidige selectie zitten buiten de nummers 6 (Henderson en Mannsverk) geen spelers die op dit soort momenten herkennen dat ze de positie moeten overnemen, waardoor dit geen natuurlijke actie is voor deze spelers. Dit zal betekenen dat óf de nummer 6 niet meer naar voren mag bewegen óf er vaste afspraak is dat er iemand deze positie overneemt in dit soort situaties. Farioli kennende heeft hij de voorkeur voor dat de nummer 6 niet uit positie gaat, maar zal hij vast in de gevallen dat het wel voorkomt hameren op het feit dat er één van de spelers achter blijft.
Ajax komt moeizaam tot kansen als linkerflank plat gelegd wordt
Het probleem dat zich al vaker heeft voorgedaan tijdens de voorbereiding bij Ajax is dat het moeilijk is om veel kansen te creëren, vooral wanneer het sterkste wapen wordt uitgeschakeld. Vojvodina slaagde erin de linkerflank van Ajax effectief te neutraliseren door met drie controlerende middenvelders te spelen. Hierdoor ontstond er meer ruimte aan de rechterkant voor Rasmussen. Helaas ontbreekt het Ajax in te veel situaties aan de kwaliteit om deze momenten te herkennen en om met een hoog baltempo van kant naar kant te verplaatsen. Daarbij komt dat het veld ook dramatisch was, wat het moeilijker maakte om snel te voetballen.
Te vaak verliep het spel aan de kant van Ajax stroperig, en ontbrak het aan zowel individuele kwaliteit als vorm van de dag om echt tot kansen te komen. De grootste kansen van Ajax ontstonden uit drukmomenten, wat aangeeft dat er voetballend op de helft van Vojvodina nog veel werk aan de winkel is. In de tweede helft, met de komst van Van den Boomen, werd het spel wel sneller, maar hij miste in de laatste fase van het veld de diepgang om echt gevaarlijk te worden.
Deels ligt dit probleem in de individuele kwaliteit van de spelers, waarbij de invalbeurt van Traoré aantoont dat hij over de nodige kwaliteiten beschikt. Daarnaast is het een kwestie van patronen inslijpen en spelers bewust maken van waar de ruimtes op het veld ontstaan. Naarmate deze patronen beter ingesleten raken, zouden er vanzelf meer momenten moeten komen waarop spelers deze ruimtes herkennen en benutten.
Conclusie
Ajax zal nog aanzienlijke stappen moeten zetten om volgende week Panathinaikos te kunnen verslaan. Er is zeker lijn te zien in het spel van Ajax en de tactische accenten zijn duidelijk aanwezig. Desondanks blijft het elftal een werk in uitvoering, dat nog verder ontwikkeld moet worden om dit jaar mee te kunnen doen voor de Champions League-plekken. Farioli zal zich ook bewust zijn dat Rome niet in één dag is gebouwd, en zal ervoor zorgen dat spelers niet worden overladen met informatie.
Geef een reactie